Pinksteren, 28 mei 2023
“Op het Pinksterfeest waren allen bijeen. Uit de hemel klonk een geluid als een hevige windvlaag. Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden, zich op een ieder van hen neerzetten en hen vervulden met de Heilige Geest.”
In het bloemstuk zien we wuivend gras, alsof de wind erdoor blaast. De twaalf rode bloemen symboliseren de twaalf apostelen, die hierbij aanwezig waren. Rood is de kleur van Pinksteren. Rode vlammen, vuurtongen. Een vuur waardoor mensen in vuur en vlam raken.
Bij het afscheid van Jezus tijdens de Hemelvaart zei Hij tegen de discipelen dat het goed was dat Hij heenging. Afscheid moeten nemen kan iets goeds inhouden. Jezus’ leerlingen werden uitgedaagd hun leven te vervolgen zonder de zichtbare en vanzelfsprekende aanwezigheid van hun Heer. Nu is het hun beurt om op weg te gaan en de Blijde Boodschap uit te dragen. De duif in het bloemstuk is een teken van de heilige Geest, hemelse inspiratie en vrede voor de ziel.
Dat is het begin van de kerk van Christus. De boodschap verspreiden in alle landen over de hele wereld. Ook voor ons is veel zekerheid ‘ten hemel gevaren’. We moeten op een nieuwe wijze leren geloven. Maar afscheid nemen schept ruimte voor iets nieuws. We moeten niet blijven staren naar de hemel. Niet blijven kijken naar wat vroeger was. Maak ruimte voor Gods Geest. Laat het in ons en in de kerk weer Pinksteren worden!